Karboksyterapia osłabia komórki tłuszczowe urazem ciśnieniowym. Ponadto uszkodzenie i rozpuszczenie komórek tłuszczowych spowodowane jest działalnością kwasu węglowego, w który przekształca się w organizmie z dwutlenku węgla.

CO2 prowadzi do dylatacji (rozszerzenia) naczyń krwionośnych w obszarze, gdzie gaz jest aplikowany. Wzmożony zostaje drenaż limfatyczny i cyrkulacja tlenu w leczonym obszarze. Dzięki czemu dochodzi do wzmożonego dotlenienia warstw skóry i zniszczenia ścian adipocytów, które to magazynują tłuszcze. Tym samym zwiększone zostają możliwości lipolizy, czyli rozkładu hydrolitycznego trójgliceryduu w tkance tłuszczowej. Rozkład ten prowadzi do powstania kwasów tłuszczowych i glicerolu te z kolei uwolnione są do krwiobiegu i wychwytywane przez większość tkanek (z wyłączeniem mózgu i erytrocytów). Następnie są estryfikowane do acylogliceroli lub utleniane, jako główne źródło energetyczne do dwutlenku węgla i wody. W rezultacie skóra jest napięta i odżywiona przy jednoczesnej redukcji komórek tłuszczowych.